गजल

धनकुटे कान्छा

ऊ सबको खास थियो
कि समयको दास थियो ।।

हाँस्न फूलेथ्यो कोपिला
टिप्नेहरुको पास थियो।।

बगरभरि छरिएछ फूल
मुस्कुराईरहेको काँस थियो।।

भर्खरै खसेको शीत हेरेँ
त्यो त कविको लास थियो ।।